Kategori: Şiirlerim

DERDÊ GIRAN (Cegerxwîn) Ey bilbilê dilşadî hela, wer bike fîxan Derdê me giran e ey bira, birîna me kûr e Gorî te bikim cerg û dil û mêla ku hem can Dengê te yê xweştir, ji ney û nay û bilûrê Sê hawaz tê dengek ji sira bayê sibahî ye Hawak tê ji dengê xûşîna…

VATAN DAĞ DAĞ YATAN BİR ANNEDİR BELKİ BÖĞRÜNE SAPLANAN HANÇERLER UTANCIM YALNIZIM VATANSIZIM ELLERİN YURDUNDA SEN YOKSUN BEN SANA MUHTACIM

Bir gözyaşının adıydı Hasan ocak Ben öleydim loo diyen bir başkasının Yüreğindeki o sarı sıcak Ağıdı Hangi anne, Neyle bastıracak. Sensiz bir hiçim Boynum bükük Bir yetimim Beni kime bırakıp gittin Metin im. Yüreğime akıttım seni Sürekli akan içime dolan bir nehir dolusu yaş sana vermek istediğim bu değildi evlat. sicak bir yuvada başa baş…

Memleketimden insan manzaralarını Yazarken Nazım Dersim’i, Zilan’ı, Koçgîrî’yi de anlatman lazım Korku nöbetlerinden yenemeyen Mirtoxe’yi Ve onlara o korkuyu veren Tixa’yı Yanmış evlerde ekmek arayan çocukları Ve ormanda annelerini arayan bebeleri Gözleri çanak, çanak Ve ıslanmış iki yanak Dayısı kızının kafatasını hatırlayarak Titreyen Mihemedê Nadir Allah kadir Seni de Memleketteki manzaraya dahil edecek Biri  gelecek…

Her şiir bir ağlamadır Ey Sevgili Her şiir bir duygu seli Kolay değil kan revan içinde doğurmak Kavramları kavramlarla yoğurmak. Beynin içinde gezinirken acılar Başlayıverir ağır sancılar. Bazen bir yolda tutar adamı Bazen sabahın üçü Bazen iki elin kanda Erciş’te Amed’te Van’da Gelir ağrılar Bağırta bağırta tutar yolunu dünyanın Derdin büyük şairsen eğer Biri birini…

Ey tanrım Ya sen Sana eğilmedi mi Bu gök Bu yer Bu beden? Duymadın mı? çığlığını çoukların feryadını örüklerin. yere fırlatılan ölü bedenlerin ve Allahû Akbar diye böğüren seslerini Zebanilerin? Öyle uzaktan uzağa Bu zülmü izlemek neden? Neden bu sessizlik Bu atalet? Böyle mi gerçekleşiyor İlahi dediğin adalet?

Vur ey tanrım Ey tanrım Vur istiyorsan. Eğer Yırtılırsa bu defter Orada senin adın yazılı Kim ne ederse kendine eder.

Kaldırdım başımı Çaresiz bir ufkun sessiz çığlıklarına. Ve nice canlar Nice vatanlar Ayaklar altındaydı. Ölüm Yeryüzünün En canlı En heyecanlı En yaşanası katındaydı. Boğduğunu gördüm, kara canavarların kımıldayan aydıncıkların umut ufuklarını. ve umutlar kara baltalarıyla bekleyen kara cellatların en çirkin, en kaba dişlerinin baskısı altındaydı. Dedesini, Çocuğunu, Torununu kaybeden bir ezikliğin Başını alıp giden katarındaydı.…

İlk defa Biraz yağmur Biraz islanmak içn Kurak mı kurak Çölünde beklerken, Unutmuşum Ne kadar cimri, Ne kadar, Eli dar Bir tanrıça olduğunu. Ne vardı? Biraz sevgi gönderseydin? Şu kuraktan da kurak Çöllerini, Cennete çevirseydin. Bırak. Bıraktım artık Senin cennetindeki Koltuğu. Kendi cehennemimde arıyorum Orada kaybettiğim mutluluğu.

Yine saat 3 Doğum vakti Ve yine kanıyor Şiir kırıntısı duygusal nağmelerim Ruhumda yer etmiş  izdüşümlü hatıralar ve yakama yapışmış senli-sensiz eski günler adını koyamadığım duyguların dansı ve beynimde canlanan  mutlu mutsuz sahneler. hayatımın anılarıyla dolu  o günler güneşin ve ayın tersinden doğduğu bir sabah abdesti vakti en masum haliyle bir çocuk duasıydın başkasına varan…