İkram İŞLER
Başlangıçta maddi bir evrenin varlığını kabul etmek gerekir. Zaten bunu yapmazsanız bilime özellikle de fiziğe ters düşersiniz. Ancak her olayın kendi gerçekliğinden söz etmemek de aynı derecede yanlış olur. Yani maddi bir evren var var olmasına ancak ona anlam kazandıran da biziz. Bu anlamlandırma da bizim bilgi seviyemiz ihtiyaçlarımız ve duyumlarımızdan etkilenerek oluşmaktadır.
Gören gözler değil, düşüncelerdir. Biz neleri görüyorsak daha önceki öğrendiklerimizden etkilenerek algılıyoruz. Nasıl algılarsak öyle de anlamlandırıyoruz. Dolayısıyla kendi gerçekliğimiz tabiatınkinden farklılaşıyor. İşin içine psikolojik, biyolojik, felsefi vs öğeler girince artık kuru, soğuk bir varlık kalmıyor, bizim için anlamlı ve duygusal bağlılık içinde olduğumuz bir varlık kalıyor. Anlamsız, cansız, kokusuz, tatsız bir madde bizim için koku, tat, ses ve ışık oluyor.
Biz bu tür bir gerçekliği başlangıçtaki gerçeklikle ayn görebilir miyiz.
Bir yanıt yazın