Yine saat 3
Doğum vakti
Ve yine kanıyor
Şiir kırıntısı duygusal nağmelerim
Ruhumda yer etmiş
izdüşümlü hatıralar
ve yakama yapışmış
senli-sensiz eski günler
adını koyamadığım
duyguların dansı
ve beynimde canlanan
mutlu mutsuz sahneler.
hayatımın anılarıyla dolu
o günler
güneşin ve ayın tersinden doğduğu
bir sabah abdesti vakti
en masum haliyle bir çocuk duasıydın
başkasına varan bir maşukun
verdiği
korkunç acı(ma)sıydın.
beni benden alan
git-geller deryasıydın
hayatımın en büyük umudu
aşkı
ve hatasıydın.
İzdüşümlerin
Yakıyor ışıklarını yine
hatırlatıyor
beynimle zincirli
gitmek bilmeyen pişmanlıklarını
76 depreminnin
O en ilk
En kekremsi
Bakışları
Hatalı
çocuksu
aşksal çıkışları,
bu kadar mi iz bırakır bir ruhta.
Hataydı.
Hatadır
hala bizim güruhta.
çelişkiler kanıyor hala
yaralı
yarım kalmış
dile gelmemiş
iz düşümlü algılarda.
Düzelme şansı yok artık
Olmayacak
O günleri geri getirmenin.
özür mahiyetinde de olsa
bir gül vermenin
yararı olmayacak
Ruhumun derinliklerine
acı dolu bir gülümsemenin
Bir yanıt yazın